Email
Twitter
WhatsApp
İnstagram

İyiliğe Karşı Olan Her Şeye MUHALİF !

İLETİŞİM

İyiliğe Karşı Olan Her Şeye MUHALİF!

İyiliğe Karşı Olan Her Şeye MUHALİF !

Evlatların Dayanılmaz Hafifliği

Evlatların Dayanılmaz Hafifliği

Araç muayene istasyonunun küçücük kafeteryasında oturmuş, sıramı bekliyordum. Gözüm sıra numaralarını gösteren dijital ekrandaydı. Kulağım ise hiç istemesem de neredeyse bitişik oturmak zorunda kaldığımız yan masadaki üç kişideydi. Yüksek sesle konuşuyor, zaman zaman argo ifadeler kullanarak bazı siyasetçilerin çocuklarını eleştiriyorlardı.

Bir tanesi, “Bu adam tam bir sahtekârmış, oysaki babası gerçek bir dava adamıydı.” dedi. Bir diğeri hemen söze girdi: “Dava adamı diyorsun ama baksana, kendi çocuğuna bile hayrı yokmuş. Bu nasıl dava adamlığı?” diye sordu.

Nedense zihnimde Kerbelâ Olayı canlandı. Ardından, Hz. Muhammed’in torunu Hz. Hüseyin’i ve beraberindekileri önce susuzluğa mahkûm eden, sonra da öldüren ordunun komutanı Ömer bin Sa'd'ın silüeti belirdi. Rey valiliğini elde edebilmek uğruna bu görevi kabul eden Ömer bin Sa'd'ın babası kimdi dersiniz?

Müslümanlara göre yaşarken cennetle müjdelenen on kişiden biri olan Sa'd bin Ebû Vakkas'tı. Demek ki böyle yüce bir kişiliğin evladı olsanız da dünyevi arzularınıza ve hırslarınıza yenik düşüp sonunuzun kötü olacağını bildiğiniz işleri yapabiliyorsunuz. Bu durum, Müslümanların Kerbelâ katliamından beş altı sene önce vefat eden Sa'd bin Ebû Vakkas'a olan sevgilerini azaltmamıştır. Ömer bin Sa'd ise İslam tarihinde olumsuz biçimde anılmıştır.

Elbette insanın ailesinden devraldığı itibar, kendi ahlaki tercihlerinin güvencesi olamaz. Ayrıca kişi, bilinçli olarak bu mirası reddedip bambaşka bir biçimde düşünebilir ve yaşayabilir. Dolayısıyla bir evladın davranışları üzerinden anne ya da babayı eleştirmenin doğru olmadığını düşünüyorum. Sa'd bin Ebû Vakkas yaşasaydı, oğlunun Kerbelâ'daki tutumunu kabul etmesi mümkün olur muydu? Benzer şekilde, ebeveynlerin yanlışları ve kusurları üzerinden çocuklarını dışlamak ne kadar doğrudur?

Ancak kişi, ailesinden farklı bir dünya görüşüne sahip olmasına ve farklı davranışlar sergilemesine rağmen şöhret, makam veya servet elde etmek için ailesinin nüfuzundan yararlanıyorsa burada ciddi bir ahlaki sorun ortaya çıkar. Dahası, aile, çocuğunun bu ahlaki çelişkisini bilmesine rağmen duruma göz yumuyorsa söz konusu sorun daha da derinleşir.

Aslına bakarsanız, kafeteryada bitişik masada oturanların tartışmak istediği konu da bence buydu. Bazılarının çocukları, düşünce ve yaşam tarzı bakımından ailelerinin temsil ettiği değerlerden uzaklaşmış olsalar da içinde yetiştikleri mahallenin nimetlerinden vazgeçmediler. Üstelik bu mahallenin insanlarını kandırdıkları iddiasıyla gündeme geldiler. Bazı anne-babalar ise “Sütte leke olur ama evladımızda leke olmaz.” anlayışıyla açıklamalar yaptılar.

Doğal olarak bu durum, rakip mahalleden ve toplumun hemen her kesiminden ciddi tepkiler alıyor. Kaldı ki bu tepkilerde haklılık payı olmadığını kim söyleyebilir? Fakat bu noktada başka bir ahlaki çıkmazla da karşı karşıya kalıyoruz. En ağır eleştirileri yapanların kendi hayatlarına dönüp baktığımızda, çocukları ya da yakınları söz konusu olduğunda onların yanlışlarını örtmeye yönelik davranışlar sergilediklerini görebiliyoruz. Gücü ele geçiren mahalle sakinleri, ebeveynlerinin takdire şayan yaşamlarını nakde ya da imtiyaza dönüştürüyorlar. Fark edildiklerinde ise ailelerinin arkasına saklanıyorlar. Ne yazık ki aileler de sıkça karşılaştığımız örneklerde olduğu gibi, hayatları boyunca savundukları değerleri hiçe sayarak çocuklarının yanlışlarını örtmeye çalışıyorlar.

Tüm bu düşünceler aklımdan geçerken dijital ekranda sıra numaramı görüp kalktım. Biraz daha vaktim olsaydı, sohbeti koyulaştıran bu üç kişiye şunu sormak isterdim: Siz güç sahibi olsaydınız ve çocuklarınız eleştirdiğiniz bu davranışları sergilemiş olsaydı, tepkiniz nasıl olurdu? Ne de olsa evlat! Büyük imtihan değil mi?

Sonra aynı soruyu kendime sormalı mıyım diye içimden geçirirken güç sahibi olmadığıma şükrettim.  

 

Güncellenme Tarihi
  • 22 Kasım 2026, 09:53
Yazının Adı
Evlatların Dayanılmaz Hafifliği